बुरखा

कशास थोडे मोजुन मापुन
खुशाल द्यावे स्वतःस झोकुन

मनोवनातिल हिरवळ सारी
पातेपाते जावी पेटुन

प्रभा नसावी तमास या अन
प्रकाश जावा अंधःकारुन

नको किनारा जीवनास या
वहात जावे समिंदरातुन

लहालहा या शुष्क जिभेतुन
सारी थुंकी जावी आटुन

अशांत आतिल उधाणास त्या
निवांत जागी द्यावे ओकुन

कणाकणाने केले गोळा
पशापशाने द्यावे उधळुन

मेंदुवरचे कलप उडावे
धोप फुटावे विचार त्यातुन

पांढरपेशी बुरखा द्यावा
अधि टरकावुन मग भिरकावुन