गिद्ध

जळून राख वात पण - प्रकाश शुद्ध भासतो
पिऊन रक्त, आजचा - खुशाल बुद्ध हासतो

नृमुंड आसनावरी नरेंद्र डोलतो जसा -
अनेक डंख मारुनी भुजंग - सिद्ध भासतो

अखंड काळरात्र ही - प्रभा कशी म्हणू तिला?
दिवाकरास त्या पुन्हा, प्रचंड गिद्ध ग्रासतो

'अजूनही कुणी कसे, उठाव ना करे इथे? '-
कधीकधी मनातला विचार क्रुद्ध - त्रासतो

जिताच मी मरून - का शरीरबद्ध राहतो?
असूनही तरूण मी - मलाच वृद्ध भासतो